گروه ایرانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
10.22084/rjhll.2026.31448.2403
چکیده
دیرینگی استفاده از زبان فارسی در عصر باستان، فراگیری و پراکندگی آن در قلمرو حکومتهای ایران باستان و اهتمام حکومتها در بهرهبری و بالندگی آن از مسائل مهمی است که در این پژوهش قصد پرداختن بدان را داشتهایم. بدینسان با استفاده از منابع کتابخانهای و بررسی متون تاریخی،جغرافیایی و اسناد و شواهد مادی،به شیوة توصیفی و تحلیلی نتایج حاصله حاکی از آن است که زبان پارسی به عنوان زبان مشترک بین اقوام ایرانی از روزگار هخامنشیان مورد استفاده قرار گرفته و دولتهای ایرانی با درک اهمیت زبان و خط ایرانی در پیوند بین ساکنان ایرانشهر و تقویت حس همگرایی و هویت ایرانی، با کنار زدن و یا از رونق انداختن زبانهای بیگانه وتوجه به زبان ایرانی و ابداع خطوطی مختص ایرانیان حتی موجب رسوخ آن در بین اقوام غیر ایرانی شده و به عنوان زبان رسمی در سنگنبشتهها به کار گرفتند.
کاویانی پویا,کاویانی . (1405). نقش زبان و خطِ ایرانی در تقویت هویت ایرانی در دنیای باستان. (e6582). پژوهش های زبان شناسی تطبیقی, (), e6582 doi: 10.22084/rjhll.2026.31448.2403
MLA
کاویانی پویا,کاویانی . "نقش زبان و خطِ ایرانی در تقویت هویت ایرانی در دنیای باستان" .e6582 , پژوهش های زبان شناسی تطبیقی, , , 1405, e6582. doi: 10.22084/rjhll.2026.31448.2403
HARVARD
کاویانی پویا کاویانی. (1405). 'نقش زبان و خطِ ایرانی در تقویت هویت ایرانی در دنیای باستان', پژوهش های زبان شناسی تطبیقی, (), e6582. doi: 10.22084/rjhll.2026.31448.2403
CHICAGO
کاویانی کاویانی پویا, "نقش زبان و خطِ ایرانی در تقویت هویت ایرانی در دنیای باستان," پژوهش های زبان شناسی تطبیقی, (1405): e6582, doi: 10.22084/rjhll.2026.31448.2403
VANCOUVER
کاویانی پویا کاویانی. نقش زبان و خطِ ایرانی در تقویت هویت ایرانی در دنیای باستان. پژوهش های زبان شناسی تطبیقی. 1405;():e6582. doi: 10.22084/rjhll.2026.31448.2403
