هم معنایی واژگان نهج البلاغه بر مبنای نظریۀ پیوستارهم معنایی لاینز

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای زبان شناسی، گروه زبان شناسی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران.

2 دانشیار و عضو هیأت علمی گروه زبان و ادبیات انگلیسی و زبان شناسی، دانشکده زبان و ادبیات، دانشگاه کردستان.

3 استادیار و عضو هیأت علمی گروه زبان و ادبیات انگلیسی و زبان شناسی، دانشکده زبان و ادبیات، دانشگاه کردستان.

10.22084/rjhll.2021.23857.2123

چکیده

هم معنایی یک پدیدۀ مشترک در زبان های مختلف است. بنابراین دیدگاه زبانشناسان در این خصوص بررسی و دربارۀ گسترۀ آن در نهج البلاغه بحث میشود. پدیدۀ هم معنایی موافقان و مخالفانی دارد که هر کدام دلایل خود را مطرح میکنند.

موافقین بر این باورند که در نهج البلاغه برای یک واژه کلمات مترادف زیادی وجود دارد که باعث وسعت زبان گردیده است.

مخالفین وجود ترادف، بر این باورند که هیچ دو کلمه‌ای را در نهج البلاغه نمی‌توان یافت که از نظر معنی کاملاً یکسان باشند؛ چون به دنبال شناسایی تفاوت های دقیق و عمیق میان ارتباط کلمات هستند.

در این نوشتار، نگارندگان وجود یا عدم وجود هم‌معنایی مطلق در واژگان نهج البلاغه را بررسی میکنند و به این سوالات پاسخ می دهند که آیا در نهج البلاغه، هم معنایی نسبی است یا مطلق؟ وچرا واژگان به ظاهر هم معنا در نهج البلاغه از نظر بار عاطفی متفاوت می باشند؟

کلیدواژه‌ها

موضوعات