استان چهارمحال و بختیاری در اطلس زبان‌های ایران: روش‌شناسی پژوهش و پراکندگی زبانی

نوع مقاله: مقاله علمی - پژوهشی

نویسنده

دانشگاه شهرکرد

10.22084/rjhll.2020.20969.2004

چکیده

استان چهارمحال و بختیاری با یک درصد از وسعت و همچنین حدود یک درصد از جمعیت کشور در جنوب غربی کشور واقع شده است. علی‌رغم تنوع زبانی در این استان، وضعیت پراکندگی زبانی آن هنوز از دیدگاهی علمی مورد مطالعه قرار نگرفته است. در این مقاله درصدد هستیم تا در قالب یک مطالعة میدانی جامع به این مهم پاسخ دهیم. این مقاله در چارچوب برنامة تحقیقاتی برخط اطلس زبان‌‌های ایران (اَزیران) انجام گرفته است. بعد از مروری بر پیشینة مطالعاتی در این حوزه، پروژة ازیران و روش‌شناسی پژوهش، به یافته‌های تحقیق اشاره شده است. یافته‌های میدانی نشان می‌دهد که بختیاری، ترکی، چهارمحالی شهری، فارسی و چهارمحالی روستایی عمده‌ترین زبان‌های مادری استان محسوب می‌شوند. همچنین، ارمنی از دیگر زبان‌هایی بود که در استان زبانورانی داشت که در حال حاضر به استان‌های دیگر از جمله اصفهان مهاجرت کرده‌اند. درپایان، پراکندگی زبان‌های استان در قالب نقشه‌های چندضلعی ایستا به نمایش گذاشته شده است.

کلیدواژه‌ها