- احمدیپور، طاهره (1390). «به سوی چارچوب سیاست زبانی ملی». زبانشناخت، پژوهشکدۀ علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، سال دوم، شمارۀ اول: 1-16.
- بالو، فرزاد (1403). روشنفکران ایرانی و مسئلۀ زبان. تهران: طرح نو.
- خالقپناه، کمال و سنائی، علی (1399). «سیاستهای زبانی و زبانهای اقلیت: واکاوی جایگاه زبانهای اقلیت در نظم فرهنگی-زبانی ایران مدرن (از 1285 هـ.ش تا امروز)». فصلنامۀ زبانشناسی اجتماعی، دورۀ 3، ش 4: 67-77.
- رنانی، محسن (1395). «قتل زبان مادری و تخریب توسعه در ایران»، پیام محسن رنانی به دومین همایش توسعۀ عدالت آموزشی، 29 آذر.
- داوری اردکانی، نگار (1392). جامعه شناسی زبان: برنامه ریزی زبان فارسی و نگرش های زبانی. تهران: نشر جامعه شناسان.
- سارلی، ناصرقلی (1378). زبان فارسی معیار. تهران: نشر هرمس.
- مدرسی، یحیی (1388). «تحولات اجتماعی-سیاسی و زبانهای ملی». فصلنامة تحقیقات فرهنگی ایران. 2(1): 1-20.
- Amanat, A. (2012). Introduction. In: Amanat, A., Vejdani, F. (eds) Iran Facing Others. Palgrave Macmillan, New York. https://doi.org/10.1057/9781137013408_1
- Cooper, R. L. (1989). Language planning and social change. Cambridge University Press.
- Cobarrubias, J., & Fishman, J. A. (Eds.). (1983). Progress in language planning: International perspectives (No. 31). Walter de Gruyter.
- Deumert, A. (2000). Language planning and policy. In R. Mesthrie, J. Swann, A. Deumert, & W. L. Leap (Eds.) Introducing sociolinguistics (pp.384- 418.). Edinburgh: Edinburgh University Press.
- Ghanbari, H., & Rahimian, M. (2020). “Persian Language Dominance and the Loss of Minority Languages in Iran”. Open Journal of Social Sciences, 8, 8-18. https://doi.org/10.4236/jss.2020.811002
- Karimzad, Farzad (2018). Language Ideologies and the Politics of Language: Azerbaijanis in Iran. In Madina Djuraeva, & Francois V. Tochon (Eds.), Language Policy or the Politics of Language: Re-imagining the Role of Language in a Neoliberal Society. Blue Mounds, WI: Deep University Press, pp. 53-74.
- Mohammadpour, Ahmad (2024). The Invention of Iran: From ‘Iranianness’ to ‘Persianness’, Asian Studies Review, DOI: 10.1080/10357823.2024.2355110
- Navab Daneshmand, Giulia (2024). “The Politics of Persianization in Pahlavi Iran: A Study of Kurdish Cultural Discrimination”, Maydan: rivista sui mondi arabi, semitici e islamici 4. 69-94. https://rivista.maydan.it/maydan-vol-4/pubblicazioni/
- Rahimi Bahmany L. (2024) “Monolingualism in Iran: The Politics of Writing in Azeri Turkish”. Iranian Studies. 57(2):329-334. doi:10.1017/irn.2024.9
- Salmani Nadoushan, Mohammad Ali (2024). “Language colonization or lingua franca? Demystifying the status quo of Persian”. International Journal of Language Studies, 18(2): 63-90. DOI: 10.5281/zenodo.10468010
- Sheyholislami, Jaffer (2019). “Language as a problem: language policies and language rights in Kurdistan-Iran”. Etudes Kurdes 13: 95-129.
- Soleimani, K., & Mohammadpour, A. (2019). “Can non-Persians speak? The sovereign’s narration of “Iranian identity””. Ethnicities, 19(5): 925 947.
- Tollefson, J. W. (1991). Planning language, planning inequality. New York: Longman.
- Vaziri, M. (1993). Iran as imagined nation: The construction of national identity. Paragon House.
- Zia-Ebrahimi, R. (2016). The emergence of Iranian nationalism: Race and the politics of dislocation. Columbia University Press.
