چندمعنایی همکرد «زدن» در افعال مرکب زبان فارسی از منظر صرف ساختی

• اسحاقی، مهدیه و کریمی دوستان، غلامحسین (۱۴۰۱). «پیکرۀ ساخت‌های فعل سبک زبان فارسی». نشریه پژوهش‌های زبان‌شناسی. (1)۱۴، 173-198. doi: 10.22108/jrl.2023.135758.1685
• امینی، طاهره (1395). بررسی پنجاه حکایت اسرارالتوحید بر اساس دستور ساختی، پایان‌نامه ارشد زبان و ادبیات فارسی، پژوهشکده ادبیات، دانشگاه الزهرا (س).
• انوری، حسن (1381). فرهنگ بزرگ سخن. تهران: سخن.
• انوری، حسن و احمدی‌گیوی، حسن (۱۳۹۲). دستور زبان فارسی۲، ویرایش چهارم، چاپ 3، تهران: فاطمی.
• باطنی، محمدرضا (۱۳۹۲). توصیف ساختمان دستوری زبان فارسی. چاپ 30، تهران: امیرکبیر.
• بامشادی، پارسا (1398). اشتقاق و ترکیب در زبان فارسی در چارچوب ساخت­واژۀ ساخت­محور شناختی. رسالۀ دکتری زبان‌شناسی­. دانشگاه شهید بهشتی.
• بامشادی، پارسا و قطره، فریبا (1396). «چندمعنایی پسوند «-ی» فارسی: کندوکاوی در چارچوب ساختواژۀ ساختی». جستارهای زبانی، دوره 8، 7 (42): 289-265.
• بامشادی، پارسا؛ انصاریان، شادی و داوری‌اردکانی، نگار (1397). «چندمعنایی پسوند «-انه» فارسی: رویکرد ساخت‌واژۀ ساختی». مطالعات زبان‌ها و گویش‌های غرب ایران، 6 (22): 39-21.
• بامشادی، پارسا؛ انصاریان، شادی و داوری اردکانی، نگار (1400). «پسوندهای «-زار» «- کده» و
  «- ِستان» فارسی در چارچوب ساخت واژۀ ساختی». مطالعات زبان‌ها و گویش‌های غرب ایران، 9(1): 21-41.
• بهرامی، فاطمه و شیخانیان پور، بهناز (1399). «گسترش معنایی فعل «زدن» محصول مجاز یا استعاره؟ تحلیلی در چهارچوب الگوی چندمعنایی چهارمقوله‏ای». پژوهش‌‌های ‌زبان‌شناسی، 11(2)، 187-214.
• بهرامی‌خورشید، سحر و نامداری، اسما (1398). «بررسی افعال پیشوندی در زبان فارسی از منظر صرف ساخت». مطالعات زبان‌ها و گویش‌های غرب ایران، 7 (2)، صص 35-55.
• حسن‌پوران، زهرا و علیزاده، علی (1402). «بررسی واژه‌های مرکب مختوم به ستاک «نگار» در زبان فارسی: رویکردی شناختی». پژوهش‌های زبانی، 14(2)، 79-104. doi:10.22059/jolr.2024.363973.666852
• حق‌شناس، علی‌محمد (۱۳۸۷). دستور زبان فارسی. تهران: انتشارات مدرسه.
• خانلری، پرویزناتل (۱۳۹۲). دستور زبان فارسی، چاپ ۲۶،‌ تهران: توس.
• دبیرمقدم، محمد (۱۳۸۴). فعل مرکب در زبان فارسی در پژوهش‌های زبان‌شناختی فارسی: مجموعه مقالات، تهران: مرکز نشر دانشگاهی.
• رزم دیده، پریا و حسن‌شاهی راویز، محمد (1400). «بررسی چندمعنایی فعل‌های مرکب فارسی با همکرد گرفتن براساس نظریۀ صرف ساختی». زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی، 6(2)، 213-252.

doi:10.22099/jill.2022.42693.1294

• رزم دیده، پریا و حسن‌شاهی راویز، محمد (1402). «تحلیل چندمعنایی افعال مرکب با همکرد «دادن» در چارچوب معنی‌شناسی قالبی و صرف ساختی». مطالعات زبان‌ها و گویش‌های غرب ایران، 11(4)، 75-111. doi:10.22126/jlw.2023.9354.1715
• رزم‌دیده، پریا و خیرمند، ساره (1399). «چندمعنایی واژه‌های پیچیدۀ مختوم به «نامه» در چارچوب صرف ساختی». زبانشناسی و گویش‌‌های خراسان، 12(2): 59-98.
• رفیعی، عادل (1391). «مفهوم عامل در واژه‌های مشتق زبان فارسی». پژوهش‌های ‌زبان‌شناسی، 2(7): 32-19.
• رفیعی، عادل و ترابی، سارا (1393). «وراثت و انگیختگی رابطه صورت و معنی در واژگان: نمونه‌هایی از واژه‌سازی زبان فارسی». علم زبان، 2 (3): 66-49.
• رفیعی، عادل و رضایی، حدائق (1398). «ساخت اسامی مشتق از پسوند «-گر» از منظر صرف ساختی». جستارهای زبانی، ۱۰ (۳): ۷۱-۹۴.
• سیاوشی، سپیده (1392). تحلیل شناختی در انتخاب همکرد در افعال مرکب فارسی، رساله دکتری زبان‌شناسی. دانشکده زبان و ادبیات فارسی.گروه زبان‌شناسی، آموزش فارسی به غیرفارسی زبانان و فرهنگ و زبان‌های باستانی، دانشگاه علامه طباطبایی.
• ظهرابی، فاطمه و رفیعی، عادل (1403). «تحلیلی ساختی از واژه‌های مرکب برگرفته از ستاک گذشته «گشت» در زبان فارسی». زبانشناسی و گویش‌‌های خراسان.

https://doi.org/10.22067/JLKD.2024.87087.1237

• عباسی، زهرا (1396). «واژه‌های غیربسیط فارسی در صرف واژگانی و صرف ساختی». جستارهای زبانی، ۸ (۳): ۶۷-۹۳.
• عظیم‌دخت، ذلیخا و رفیعی، عادل (1398). «واژه‌های مرکب مختوم به ستاک حال «پز» با مفهوم عامل‌محور از منظر صرف ساختی». پژوهش‌های ‌زبان‌شناسی تطبیقی، 9 (17): 19-45.
• کریمی، کورش و نجفیان، آرزو و مهدی‌بیرقدار، راضیه و حسینی معصوم، سیدمحمد (1402). «سلسله ‌مراتب طرح‌واره‌ای در پیکربندی اسم‌های مرکب برون‌مرکز کُردی سورانی در صرف ساختی بوی». زبانشناسی و گویش‌‌های خراسان، 15(4): 107-137. doi: 10.22067/jlkd.2024.86478.1230
• کشانی، خسرو (1372). فرهنگ فارسی زانسوف، تهران، مرکز نشر دانشگاهی.
• لازار، ژیلبر (1393). دستور زبان فارسی معاصر. با ترجمۀ مهستی بحرینی، جلد 3،‌ تهران: هرمس.
• منصوری، مهرزاد (1392). «فعل سبک در افعال مرکّب فارسی». مطالعات زبان‌ها و گویش‌های غرب ایران، 1(1): 77-104.
• Booij, G. (2010a). “Compound construction: schemas or analogy?” In S. Scalise & I. Vogel (Eds.), Cross-disciplinary issues in compounding: A construction morphology perspective (pp. 93–108). Amsterdam: John Benjamins.
• Booij, G. (2010b). Construction morphology. Oxford: Oxford University Press.
• Culicover, P. W., & Jackendoff, R. (2005). Simpler syntax. Oxford: Oxford University Press.
• Culicover, P. W., & Jackendoff, R. (2006). “The simpler syntax hypothesis”. Trends in Cognitive Sciences, 10: 413–418.
• Family, N. (2006). Exploration of semantic space: The case of light verb construction in Persian. PhD Dissertation, École des Hautes Études en Sciences Sociales.
• Jackendoff, R. (2007). “A parallel architecture perspective on language processing”. Brain Research, 1146: 2–22.
• Rasooli, M. S., Moloodi, A. S., Kouhestani, M., & Minaei-Bidgoli, B. (2011). “A syntactic valency lexicon for Persian verbs: The first steps towards Persian dependency Treebank”. In 5th Language & Technology Conference (LTC): Human Language Technologies as a Challenge for Computer Science and Linguistics (pp. 227–231), Poznań, Poland.
• Riehemann, S. Z. (1998). “Type-based derivational morphology”. The Journal of Comparative Germanic Linguistics, 2(1): 49–77.
• Riemer, N. (2005). The semantics of polysemy: Reading meaning in English and Walpiri. Berlin/New York: De Gruyter Mouton.