در پژوهش حاضر به بررسی سیر تحول زایایی وندهای «-ا، -گر و – نَده» با رویکردی تاریخی و پیکره بنیاد پرداخته شد. هدف پژوهش حاضر پاسخ به این سؤال ها بود: 1- سیر تحول زایایی وندهای «-ا، -گر و - َنده» در پیکرۀ مورد نظر، از قرن چهارم تا دورۀ معاصر به چه صورتی بوده است؟ 2- در دورۀ معاصر کدامیک از این وندها زایاتر و کدامیک غیرزایاتر بوده اند؟ برای انجام این مطالعه، پیکرهای از کتاب های تاریخی استفاده شده اند. وندهای «-ا، -گر و - َنده» به عنوان وندهای عاملساز در زبان فارسی استفاده می شوند و دلیل انتخاب آن ها برای تحقیق حاضر، همین مفهوم مشترک بوده است. واژههای حاوی وندهای مورد نظر با استفاده از نرم افزار انت کانک استخراج و بررسی شدند. نتایج نشان می دهد که سیر تحول وندهای مزبور نامنظم بوده و به صورت صعودی یا نزولی نبوده است. در دورۀ معاصر پسوند «- َنده» نسبت به دو وند دیگر زایایی بیشتری دارد.
امیرارجمندی، نازنین؛ عاصی، مصطفی (1392). «زایایی فرایند ترکیب در زبان فارسی، زبانشناخت»، پژوهشگاه علم انسانی و مطالعات فرهنگی، سال 4، شمارۀ 1: 1- 14.
بدخشان، ابراهیم (1389). بررسی پیکرهبنیاد میزان زایایی فرآیند ترکیب در زبان فارسی امروز. پایاننامة کارشناسی ارشد. تهران: دانشگاه عالمه طباطبایی.
شریفی، شهلا و عرفانیان قنسولی، لیلا (1390). بررسی وندهای اشتقاقی زایا و غیرزایا در فارسی معاصر. به کوشش فریبا قطره و شهرام مدرس خیابانی، مجموعه مقالات سومین هماندیشی صرف، صص 123-128. انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد.
شقاقی، ویدا (1386).مبانی صرف واژه. تهران: انتشارات سمت.
عباسی، آزیتا (1384ب). زایایی ساختواژی، مجموعه مقالات نخستین همایش انجمن زبانشناسی ایران، اسفند، 1384 تهران، انجمن زبانشناسی ایران.
فراگردی، راحله (1389). پیشوندهای زبان فارسی، پایاننامة کارشناسیارشد. تهران: دانشگاه علامه طباطبایی.
کرمی، سمیه (1388). بررسی زایایی گروهی از وندهای فارسی و محدودیتهای ناظر بر آن،پایاننامۀ کارشناسی ارشد، دانشگاه اصفهان.
محمدی، ژیلا، (1390). «زایایی وندها»، رشد زبان و ادب فارسی، شمارۀ 97: 64- 67.
مولودی، امیرسعید؛ خرمایی، علیرضا و عابدینی، حمیرا (1398). «بررسی پیکرهبنیاد زایایی پیشوندهای اشتقاقی در گونۀ نوشتاری زبان فارسی معاصر». شیراز: دو فصلنامۀ زبانشناسی گویشهای ایرانی، سال4، شمارۀ 2: 243- 265.
Aronoff, M., & Fudeman, K. A. (2005). What is morphology? Malden, Mass.: Blackwell Pub.
Baayen, H., (1989). A corpus-Based Approach to Morphological Productivity: Statistical Analysis and Psycholinguistics Interpretation. Centrum voor Wiskunde en Informatical, Amsterdam.
Baayen, R. H. (2009). Corpus in morphology: Morphological productivity. In: Anke Luedeling and Merjä Kyto (Eds.), Corpus Linguistics. An International Handbook. Berlin: Mouton De Gruyter. pp. 900-919.
Baayen, R.H. (1993). On Frequency, Transparency and Productivity, in G.E. Booij and J.V. Marle (eds.), Yearbook of Morphology 1992, Dordrecht: Kluwer Academic Publishers.
Baayen, R.H. (1994). Productivity in Language Production, Language and Cognitive Processes, 9.
Bauer, L. (1983). English word-formation. Cambridge [Cambridge shire]; New York: Cambridge University Press.
Bauer, L. (2001). Morphological Productivity. Cambridge Studies in Linguistics, 95. Cambridge: Cambridge University Press.
Booij, G. (2007). The Grammar of Words. Oxford University press Inc.
Denistia, K. and Baayen, R. H. (2019). “The Indonesian prefixes PE- and PEN-: A study in productivity and allomorphy”. Morphology, 29(3): 385-407.
Gatt, A. and Fabri, R. (2018). “Borrowed affixes and morphological productivity: A case study of two Maltese nominalisations”. The languages of Malta, 18: 143-153.
Haspelmath, M. (2002). Understanding Morphology, London: Oxford University Press.
- Katamba, F. and Stonham, J. (2006). Morphology, University of Newcastle.
Sandell, R.P. (2015). “Productivity in Historical Linguistics: Computational Perspectives on Word-Formation in Ancient Greek and Sanskri”t, A dissertation submitted in partial satisfaction of the requirements for the degree Doctor of Philosophy in Indo-European Studies, University of California, Los Angeles.