بررسی ترتیب پسوندهای اشتقاقی زبان فارسی در چارچوب رویکرد ترتیب مبتنی بر پیچیدگی

نوع مقاله: مقاله علمی - پژوهشی

نویسندگان

1 گروه زبانشناسی. دانشکده زبانهای خارجی. دانشگاه اصفهان. شهر اصفهان. ایران

2 گروه زبانشناسی. دانشکده زبانهای خارجی. دانشگاه اصفهان. اصفهان. ایران.

10.22084/rjhll.2018.16978.1853

چکیده

ترتیب وندها از جمله مباحث نظری مطرح صرف است. تاکنون رویکرد لایه‌ای(سیگل 1974)، رویکرد محدودیت‌های گزینشی(فب 1988) و رویکرد «ترتیب مبتنی بر پیچیدگی»(های، پلاگ 2000) به بررسی ترتیب وندها پرداخته‌اند. رویکرد ترتیب مبتنی بر پیچیدگی چهارچوب نظری مقاله حاضر را تشکیل می‌دهد. هدف مقاله حاضر محک زدن فرضیه تقطیع پذیری وند از پایه برای ارائه ترتیب پسوندهای اشتقاقی زبان فارسی است. بدین منظور 41 پسوند اشتقاقی زبان فارسی انتخاب و از پیکره پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی 9172 واژه مشتق استخراج شدند. با استفاده از نمودار پراکندگی، میزان تقطیع‌پذیری وندها محاسبه و پیوستار تقطیع-پذیری بدست آمد. یافته‌های نشان می‌دهد در اغلب موارد همپوشانی پیوستار تقطیع‌پذیری و ترتیب پسوندهای اشتقاقی زبان فارسی وجود دارد اما کامل نیست و معیار تقطیع‌پذیری به تنهایی قادر به توجیه این ترکیبات نمی‌باشد. همراستا با های و پلاگ(2004) برای ارائه توجیه آرایش پسوندها می‌بایست محدودیت‌های گزینشی حاکم بر وندها را نیز مورد توجه قرار داد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات